Jak zawsze.

Mam dosyć. Codziennie, dzień w dzień, budzę się niewyspana z tym samym uczuciem: trzeba się uczyć. Nie wytrzymuję już tego. Nawet bez tych konkursów jest ciężko. Z biologii wychodzi mi na razie trója, a w poniedziałek jest kolejna kartkówka, z tego, czego nie kumam. Poza tym... nawet jak jest temat, który rozumiem, to kartkówkę i tak zawsze spieprzę - po prostu nie ogarniam jej sposobu oceniania. Więc i tak wychodzi na tróję. Dodam, że biorę udział w konkursie z biologii. ;] Do którego, tak nawiasem mówiąc, nic nie umiem i jestem totalnie nie przygotowana. Cóż, przynajmniej się Ropucha zatroszczyła o mnie: - "Ojejku! Byłaś w szpitalu? To jak Ty się zdążysz nauczyć do konkursu? Dasz radę? *zmartwiona mina*". - "Postaram się, proszę pani *smutne oczka*". Staram się, kurna. Staram się i co mi wychodzi?! Gówno, za przeproszeniem. 

Na dodatek konkurs polonistyczny mnie załamał. Lista lektur obowiązujących na nim jest długa jak mój tułów, na dodatek drobna czcionka. Mam to przeczytać do czwartku? Proszę Was, ja nawet streszczeń nie ogarnę do tego czasu. Na dodatek wszystkie formy wypowiedzi funkcjonujące w naszym cudownym języku i słowotwórstwo. : )) Jeju, jak się cieszę. 

Najbardziej i tak mi zależy na konkursie z angielskiego. Mam nadzieję, że będzie łatwiejszy niż ten, co mi dała ostatnio, z tamtego roku. Miałam 71% z niego, jak mi sprawdziła, ale w sumie to i tak dobrze jak na robienie w nocy i bez sprawdzania. Tylko że trzeba mieć 75%, żeby przejść. :C 

Serio, jak listopad się skończy, to może trochę odetchnę? Nie sądzę. Nawet teraz przecież nie uczę się do konkursów, a czasu nie mam wgl. A ten weekend zaczął się tak wspaniale - wróciłam do swojego hobby, drugiego ulubionego po pisaniu opowiadań (na które i tak czasu nie mam...) - rysowania. :D Narysowałam Jareda Leto i Tomo i muszę przyznać, że wyszli całkiem nieźle. Każdy kolejny portret, który rysuję, wychodzi coraz lepiej, tak mi się wydaje. A fazę na Marsów mam po koncercie - choć przyznaję, że średnio mi się podobał. Wszyscy się tak zachwycają - "Ach, Jared był cudowny i taaaaki śliczny, a piosenki, które śpiewaaaał *aaaach*" - tylko czemu nikt nie wspomina o tym, jaki Jared jest niesympatyczny i arogancki albo o tym, jak często fałszował? Cóż, może na 1. koncercie nie tak bardzo jak na tym moim, ale jednak. Na dodatek moje dwie ulubione piosenki były akurat w poniedziałek, a nie we wtorek. :C Hurricane po prostu odtworzyli z klipu, na który patrzeć nie mogę. -.- Trwało to, cholera jasna, 10 minut jakieś. Męczyłam się i płakałam, bo chciałam usłyszeć na żywo. Poza tym "The Story" zamienili na "A Beautiful Lie". "The Story" kojarzy mi się z miłością piękną, ale niebezpieczną, zakazaną. Napisałam do niej całe opowiadanie zatytułowane "A Beautiful Lie", co jest w sumie ironią, jak się patrzy na zdania wcześniej. xD Rudej się za to nie podobało to, jak zmienili "The Kill" - z żywej i mocnej na jakąś balladę. Zaskoczył mnie Shannon. Bardzo go polubiłam, w przeciwieństwie do jego brata, który trochę mnie do siebie zniechęcił od koncertu. -.- 

Była pozytywna zabawa. :D 

Dobra, nie mam siły pisać. Tyle się zdarzyło od ostatniej notki, ale i tak nikt tego nie czyta, więc po co się staram? o_O'